Corona in Hilvarenbeek, mijn verhaal

same_20210222-145228_1

Geschreven door Evert Weys, burgemeester van de gemeente Hilvarenbeek










Burgemeester Weys met mondkapje van voetbalclub RKDSV voor het gemeentehuis, najaar 2020

Op 5 februari 2020 werd ik geïnstalleerd door de Commissaris van de Koning als burgemeester van de gemeente Hilvarenbeek. Nog onbekend met de grote crisis die ons te wachten stond, begon ik met veel enthousiasme aan de nieuwe uitdaging. Een van de doelen die ik mezelf had gesteld voor mijn eerste periode was om snel kennis te maken met de samenleving. Ik wilde dit doen door de zes kernen te bezoeken en veel gesprekken aan te gaan.


Al snel brak de Carnavalsperiode aan, een uitgelezen mogelijkheid om veel mensen te zien en te spreken en om de cultuur te leren kennen. Het voelde als een warm bad. Overal waar ik kwam wilden inwoners graag met me in gesprek. De weken werden nog wel wat overschaduwd door de voorjaarsstromen die in onze gemeente flink huis hielden.


Uiteindelijk leidde dat er toe dat in overleg met de organisatie een aantal optochten moesten worden afgelast vanwege de veiligheidsrisico's voor deelnemers en toeschouwers. Op dat moment leek me dat nog één van de spannendste dingen die ik in mijn eerste jaar zou gaan meemaken. Dat beeld zou ik snel moeten bijstellen.


In maart begon langzaam aan steeds duidelijker te worden dat het Covid-19 virus ook in Nederland rond zou gaan waren. Ik herinner me de televisie-uitzending nog goed waarin de minister een briefje in zijn handen kreeg gedrukt waarop de boodschap stond dat de eerste besmetting was ontdekt. Een inwoner van Loon op Zand die was opgenomen in het ziekenhuis in Tilburg, letterlijk op een steenworp afstand van onze gemeentegrens.


Tijd dus om binnen het gemeentehuis het kernteam crisisbeheersing in actie te stellen om daarin op wekelijkse basis te bespreken wat er moet gebeuren naar aanleiding van de stand van zaken rondom Corona. Een situatie die, nu bijna een jaar later, nog steeds van toepassing is.


Een andere belangrijke doelstelling die ik mezelf had gesteld was om zo snel mogelijk in de gemeente te komen wonen. Gelukkig vonden mijn vrouw en ik een huis naar ons zin en na de aankoop in februari besloten we om in de mei-vakantie te gaan verhuizen van Bergen op Zoom naar Hilvarenbeek.


Toen in maart de Coronacrisis uitbrak, kreeg ik er zelf al snel last van dat ik op grote afstand van de gemeente woonde. Het voelde niet goed om als kapitein niet continu op je schip te zijn op het moment dat het in zwaar weer verkeerd. Zeker omdat er zich ook allerlei zaken voordeden die tot laat in de avond mijn aandacht trokken, besloot ik regelmatig om al te overnachten in ons verder nog lege huis.


Slapen deed ik op een matras op de grond in de slaapkamer en in de keuken stond een tafeltje met wat campingstoelen. Hierop gezeten zat ik menig avond te bellen, mailen of appen over de eerste besmettingen hier, over een school die uit voorzorg wilde sluiten, over handhaving van maatregelen of over communicatieboodschappen die ik naar de samenleving wilde sturen.



. 

Poster behorend bij de campagne van de gemeente Hilvarenbeek tijdens de eerste Coronagolf voor de zomer van 2020 Om meerdere redenen begon de situatie te knellen omdat ook in Bergen op Zoom, waar natuurlijk ook onzekerheid was over de situatie, mijn aanwezigheid werd gemist. Toen de maatregel kwam dat de scholen moesten sluiten namen we dan ook het besluit om eerder te gaan verhuizen. Vanaf dat moment was het beter te organiseren om mijn werk hier goed te kunnen doen. Voor mijn vrouw maar zeker ook voor ons thuiswonend zoontje was de overgang groot en het heeft nog wel even geduurd voordat ze hier gewend waren. Maar dat had ook zonder Corona wel het geval kunnen zijn. Voor onze Luc was het wel lastig dat hij geen afscheid kon nemen van zijn schoolvriendjes in Bergen op Zoom en dat hij hier nog geen nieuwe vriendjes had omdat de school in het begin nog gesloten was. Na een tijdje ging dat gelukkig beter. In de periode die volgde was ik veel van mijn werktijd bezig met Corona-gerelateerde zaken. Mensen spreken die een ernstig zieke of overleden familielid te betreuren hadden, gesprekken over maatregelen, handhavingskwesties, steunpakketten, bijpraten van raadsleden en vooral zorgen dat we met elkaar de moed in er in bleven houden. Het leverde veel betrokken, bijzondere en emotionele contacten op waarin ik niet alleen onze inwoners maar ook mezelf in deze bijzondere situatie steeds beter leerde kennen. Ook privé maakte ik het nodige mee, besmetting en ziekte bij één van onze dochters, kwetsbare ouders, zelf in quarantaine geweest en veel meegeleefd en gevoeld met onze kinderen die allen op hun eigen manier last hadden van de vele beperkingen die zich in hun leven voordeden. Hoewel die crisis nu, begin 2021, nog niet voorbij is, kan ik terugkijkend zeggen dat ik nog nooit zo'n bijzonder en intens jaar in mijn leven heb meegemaakt. Het heeft me gevormd als bestuurder maar ook als mens. Steeds weer raak ik onder de indruk als ik zie hoe mensen in een hele lastige situatie weer op zoek gaan naar perspectief en de moed proberen te vinden. De manier waarop we met de moeilijkheden in onze levens omgaan, bepaald uiteindelijk wat voor mensen we zijn zo heeft Coronajaar 2020 ons maar weer eens geleerd.
Hilverportal is een social initiatief
van Van Laarhoven ICT en Stichting Hilverportal

© Stichting Hilverportal | Privacybeleid - Disclaimer - Cookie-instellingen

Hilverportal is mede mogelijk gemaakt door:

+